De voorwedstrijden Driebanden 1e klasse waren, mede omdat De Ouwe Grens niet beschikbaar was, bij Mike’s gepland. Ook de gewestelijke finale was aan Mike’s toegewezen. Het bleek dat dit jaar voor die klasse alleen inschrijvingen waren vanuit BV Mike’s. De districtsfinale zou bij Carambole gespeeld worden, maar Carambole stelde zelf voor om die dan ook maar in Veenendaal te spelen. Met als resultaat dat, bij uitzondering, zowel voorwedstrijden als districts- en gewestelijke finale op één locatie gespeeld worden.
Dus werd op 3 en 4 oktober bij Mike’s de districtsfinale gespeeld. Dat Anton Hendriksen kampioen werd, was geen verrassing. Twee seizoenen terug was hem dat ook al gelukt, alleen had hij dit keer 10 matchpunten, dus ongeslagen. En zelfs, met een moyenne van 0.802, nipt een UP’tje achter zijn naam. Zoals al vaker gezegd, betekent dat niet per sé dat Anton volgend jaar hoofdklasse speelt. Dat hangt ook af van verdere resultaten in het gewest en in de competitie.
Wat nog meer opviel: iedereen speelde tegen hekkensluiter Dennis van den Hater, die meespeelde om weer wat wedstrijdritme op te doen in het driebanden, een goeie pot vanwege het open spel van Dennis. Wel met uitzondering van Wim Vos, die in de 3e ronde in 60 beurten nog niet uit was en daarmee zijn kans op een 2e plaats verspeelde. Dit geheel in tegenstelling tot de partij die hij in de ronde daarvoor tegen Lucien Dumas speelde: uit in 27 beurten en een moyenne van 1.111 ! Het hoogste moyenne van deze finale. Lucien was in dat opzicht, ook in die pot, overigens een goede tweede met 0.925.
Ook opvallend: Richard Reyneke had met 0.468 het laagste moyenne, maar werd wel 4e met 4 matchpunten door zowel zaterdag als zondag de eerste partij te winnen. Ik vermoed dat zijn zwakke gezondheid hierin een rol speelde. Sterkte, Richard!
Zoals wel vaker als je systeem De Bruin goed toepast, speelde pas in de laatste ronde de nummer 1 (Anton) tegen de nummer 2 (Fred van den Boek). Wat minder vaak voorkomt: op de tafel ernaast werd gespeeld om de 3e en 4e plaats. Een mooie finale dus.
Fred had het dus tegen Anton in eigen hand, maar kwam in het begin niet door de verdediging heen. Pas bij een achterstand van 25 tegen 10 kreeg Fred weer wat vat op het spel en maakte hij 15 caramboles in de laatste 8 beurten. Helaas voor hem: ‘too little, too late’.
Nummer 4 (Wim) had in de laatste ronde weinig moete met nummer 3 (Richard) en ruilde daardoor met hem van plaats. Hieronder het winnende trio.
